كان لية دنيا صغيرة كتبت فيها احلامى
فكرت يوم ارحل من دنيتى لدنيا اوسع منها
ورحلت وقلبى من الفرحة طاير
انى من دنيتى خارج
افتكرت ان بكدة هرسم حلم اكبر من احلامى
معملتش يوم حسابى ان ممكن تموت احلامى
طارت لدنيا جناحى فيها مقدرش يستحمل رياحها
وقع وانكسر ويا الجناح كل احلامى
مقدرتش ارجع لدنيتى ولا حتى احقق احلامى
ضاعت وسط الامل فى انى اعيش وسط دنيا تانية
طلعت من دنيتى اللى كانت فيها سعيدة
حاولت اكبر وانا لسة فى الدنيا صغير
افتكرت انى بكدة بدمر كل القيود
ولكنى عرفت بعد فوات الاوان ان دمرت نفسى
وعرفت ان القيود لية وقت وتنكسر
لا هقدر اكسر قيودها ولا حتى اعدى حدودها
كبر قبل الاوان
